OpenAI je lansirao Frontier, enterprise platformu namijenjenu firmama koje žele da grade i pokreću AI agente
OpenAI ne pokušava da učini agente pametnijim, nego upravljivim. Frontier je znak da AI ulazi u budžete, pravila i hijerarhije.
Postoji trenutak u svakoj tehnološkoj groznici kada eksperiment prestaje biti zabavan, a postaje problem upravljanja. Vještačka inteligencija je, čini se, upravo u toj fazi. Kompanije više nemaju jedan chatbot u nekom timu, nego desetine malih agenata, skripti i automatizacija koje niko u potpunosti ne kontroliše, ali svi zavise od njih.
U tom vakuumu pojavljuje se Frontier. Ne kao još jedan model, nego kao pokušaj da se AI konačno smjesti tamo gdje pripada u korporativnom svijetu: pod pravila, procese i budžete.
Šta se zapravo desilo
OpenAI je lansirao Frontier, enterprise platformu namijenjenu firmama koje žele da grade i pokreću AI agente unutar svojih postojećih alata, fajlova i internih sistema. Ideja je jednostavna, ali ambiciozna: prebaciti agente iz faze eksperimenta u fazu operativnog rada, kao da su digitalni zaposleni.
OpenAI navodi prve korisnike poput Intuit, State Farm, Thermo Fisher i Uber. Poruke su poznate: procesi koji su trajali sedmicama sada se svode na dan, timovi oslobađaju i do 90 posto vremena za “pravi” posao.
Frontier uvodi tri ključne stvari koje do sada nisu bile sistemski riješene. Zajedničku memoriju, kako agenti ne bi funkcionisali kao novi zaposleni svako jutro. Identitet i dozvole, da bi sigurnosni timovi znali ko šta smije da vidi i radi. I nadzor, jer niko ne želi autonomne procese bez ikakvog uvida.
Cijena? Još uvijek misterija. OpenAI je, barem za sada, odbio da je javno saopšti.
Zašto je ovo uopšte bitno
Frontier nije važan zato što je tehnički revolucionaran, nego zato što priznaje realnost: AI agenti ulaze u firmu kao organizacioni problem, ne kao demo. Čim agent dobije pristup fajlovima, CRM-u ili internim alatima, on postaje dio strukture moći unutar kompanije.
https://openai.com/index/introducing-openai-frontier/
Drugim riječima, AI više nije “alat za tim”, nego nešto što zahtijeva IT, pravila, reviziju i budžet. Onog trenutka kada se agenti pojave kao stavka u godišnjem planu, tržište se mijenja. To je linija razdvajanja između hype-a i stvarnog usvajanja.
Šta se previđa u javnoj priči
Malo ko govori o drugoj strani ove centralizacije. Frontier rješava haos malih eksperimenata, ali istovremeno stvara novi centar gravitacije. Kada firma jednom objedini agente, memoriju i pravila u jednom sistemu, taj sistem postaje teško zamjenjiv.
To znači lock-in. Ne nužno zlonamjeran, ali stvaran. Frontier može postati barijera za izlaz, stalni trošak i platforma oko koje se sve vrti. U zamjenu, kompanije dobijaju red i sigurnosne ograde. Pitanje je samo da li je cijena te stabilnosti dugoročno veća nego što danas izgleda.
Šira slika
OpenAI ovim potezom jasno pokazuje gdje vidi glavno tržište. Ne u individualnim korisnicima, nego u milionima srednjih i velikih firmi koje žele “jedan dashboard” za AI radnu snagu. Tu se otvara direktan sukob sa igračima poput Anthropic i Microsoft, koji već grade slične slojeve kontrole i integracije.
Borba više nije oko toga ko ima pametniji model, nego ko će postati operativni sistem za korporativnu vještačku inteligenciju. Frontier je OpenAI-jev pokušaj da tu poziciju zauzme prvi.
Naš zaključak
Ako Frontier uspije, agenti će prestati biti zanimljiva tehnologija i postati administrativna činjenica. A kada se AI preseli iz demo faze u Excel tabele i budžete, to je znak da je igra ušla u ozbiljnu, i mnogo tvrđu, fazu.
